Good Company

Waarom horen we HR-managers zo weinig over MVO?

Waarom horen we HR-managers zo weinig over MVO?

Human resource (HR) managers zijn als tuiniers. Ze koesteren talentvolle mensen zoals de tuinier zijn plantjes water geeft, hun groei  bevordert en onkruid verwijdert. Nu is er al enige tijd een nieuw voedingsmiddel op de markt waarvan de talenten harder gaan groeien. Dit nieuwe pokon heet MVO (Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen). Veel HR-managers zijn niet bekend met dit middel. Het wordt tijd dat daar verandering in komt.    

Werkgevers hebben moeite om openstaande vacatures in te vullen. Dat remt de economische groei. Dat stelt de Raad voor Werk en Inkomen in haar arbeidsmarktanalyse 2011, die in juli verscheen. MVO speelt een substantiële rol  in het gevecht om de beste talenten binnen te halen. Zonder MVO-beleid komen bedrijven moeilijker aan personeel. Zo stelde de Intelligence Group na onderzoek onder 15.000 personen vast, dat circa 18% van de mensen niet wil werken voor een bedrijf dat geen MVO-beleid heeft. ‘Organisaties die niets hebben met MVO, ontwikkelen een achterstand op de arbeidsmarkt.’  Naarmate de hersens en het creatief talent van medewerkers vaker het belangrijkste ‘kapitaal’ van organisaties vormen, is dat een strategisch HRM-issue van de eerste orde. Dat getal van 18% betekent immers dat bedrijven zonder MVO-beleid uit een veel kleinere vijver moeten vissen. 

In plaats van hun geweten om negen uur in een bureaula te moeten stoppen en er pas om vijf uur weer uit te mogen halen, werken mensen liever voor een bedrijf met een ziel. Een MVO-ziel.  Is het talent eenmaal binnen, dan blijft MVO een echte winner:  het personeelsverloop daalt en de motivatie van werknemers stijgt.  Daaruit ontwikkelt zich een tweesnijdend zwaard: MVO  geeft een boost aan het engagement van werknemers. En meer werknemersengagement geeft een slinger aan de bedrijfsresultaten en aan het realiseren van MVO-doelen.

Dat MVO-engagement niet vrijblijvend is, erkennen met name MVO-koplopers. Ze zijn zich ervan bewust,  dat hun forse MVO-ambities slechts zijn te verwezenlijken als iedereen mee doet en MVO in de cultuur verankerd raakt. Bedrijven als Marks & Spencer , Wal-Mart en Unilever voeren daarom omvangrijke engagementprogramma’s uit. Bij Wal-Mart hebben inmiddels 500.000 werknemers zich gecommitteerd aan een Personal Sustainability Project . Het Britse Sainsbury richtte een Carbon Academy op en trainde daar al 20.000 medewerkers.  Bij andere bedrijven wordt het belang van duurzaamheid vertaald in promotiebeleid, belonings- en bonusregelingen. Zo ontstaan er geleidelijk steeds meer ‘bewezen praktijken’  op het terrein van MVO-engagement. Blijft staan dat ik de indruk heb,  dat HR-managers MVO als strategisch issue nog maar mondjesmaat hebben ontdekt en omarmd. Ik laat me overigens graag van het tegendeel overtuigen.

Herman Verhagen