Good Company

Uitgelezen kans

Wij bij Good Company zijn doorgewinterde treinreizigers. Indien de mogelijkheid bestaat ergens met de trein te komen, blijft de auto staan.
Niet alleen uit milieu overweging, maar over het algemeen is het gewoon ontspannen reizen.
Stukken kunnen worden doorgenomen, een vergadering kan nog even worden voorbereid en `s ochtends lees je een krantje.

Elke morgen word ik vriendelijk begroet door medewerkers van Spits, de Metro en Dag. Zelfs als ik haast heb en langsren, wordt het krantje in mijn handen geduwd. Het doet mij altijd denken aan een marathon en het drank uitgiftepunt.
Gratis krant voor de treinreiziger. Een mooi concept, daar niet van, gegarandeerd binnen 30 minuten ben je op de hoogte van het wereld- en showbizznieuws.
Zeker nu, tijdens het EK, zie ik medereizigers die alledrie de kranten hebben om maar geen analyse, emotioneel fotobeeld of voorspelling te hoeven missen.
Bij aankomst op bestemming, stapt men volledig op de hoogte en klaar voor de dag uit. De kranten blijven achter.
Het komt niet zelden voor of op het kleine tafeltje ligt een stapel van minimaal vijf kranten. Niets menselijks is ons vreemd, iedereen wil toch liever een eigen dan een gebruikte krant lezen. Per slot van rekening weet je nooit wie de lezer voor je is geweest. 

Duurzaam is anders. Aan het eind van de dag worden alle uitgelezen kranten in grote zakken verzameld en afgevoerd. Het gaat om tonnen afval, elke dag weer. Mijn treinkaartje wordt op FSC papier gedrukt, maar na een drukke dag moet ik tussen alle kranten een zitplaats zien te vinden.
Misschien beroepsdeformatie, maar ik vraag mij dan af of dat niet anders kan. Wie is uiteindelijk verantwoordelijk voor al deze kranten? Zijn dat de uitgevers, is dat NS? Voelt iemand zich überhaupt aangesproken?

Ik meld mij graag aan om mee te denken hoe het anders kan; minder papier in de trein met behoud van vriendelijk welkom op het station elke ochtend!
Het kan natuurlijk ook zijn dat ik achter de feiten aanloopt en er al een duurzame oplossing voor het probleem bestaat, dan hoor en leer ik het graag!

Johanneke de Lint