Together(e)
09 juni 2009Together(e)
De competentie om te netwerken, samen te werken en te ‘connecten’ bepaalt in steeds grotere mate of we in staat zijn concurrentievoordeel te realiseren.
Onze samenleving wordt met de dag complexer. Alles en iedereen hangt op de een of andere manier aan elkaar. De huidige kredietcrisis, de daaruit voortkomende recessie, de pijn die alle sectoren voelen en het toenemend aantal persoonlijke drama’s dat dit dagelijks oplevert, legt dit pijnlijk maar haarscherp bloot.
Gelijktijdig aan deze verbondenheid groeit de laatste jaren in het bedrijfsleven de focus op de eigen kerncompetentie of kernvaardigheid. Begrippen als specialisatie en outsourcing zingen dagelijks rond in de kamers van bestuurders en managers. De strategie is: varen op je sterktes en deze zo goed mogelijk commercieel uitdragen.
Taal
Deze focus op de eigen kwaliteit klinkt slim en dat is het vaak ook. Er schuilt echter het gevaar in dat iedereen zo in zijn eigen specialistische koker blijft zitten.De filosoof Jean-Francois Lyotard beschouwt deze ontwikkeling als een fundamenteel kenmerk van de postmoderne samenleving; een samenleving die wordt gekenmerkt door niet meer één waarheid of totalitair systeem zoals in de moderniteit, maar door verschillende disciplines of ‘genres de discours’ die elkaars taal niet meer spreken.
En dat is een belemmering voor het creëren van een sterke concurrentiepositie. Organisaties moeten kunnen interacteren om disciplines bij elkaar te brengen en verschil te maken in een hoog competitieve economie.
Neem als voorbeeld een gewenste verbouwing. Alleen een (hoofd)aannemer die het best in staat is onderaannemers (specialisten) als slopers, metselaars, loodgieters, timmermannen, elektriciens, stukadoors, schilders en keukenboeren bij elkaar te brengen en hen te coördineren zal een betrouwbare partij zijn om de opdracht aan te verlenen. Voor het voortvarend realiseren van zijn opdracht zal hij met alle partijen moeten kunnen communiceren, en tevens de partijen onderling met elkaar laten communiceren. Pas dan zal gezamenlijk de klus worden geklaard.
Innovatie
Voor de meer fundementele innovatie ligt de uitdaging niet alleen in elkaars kracht erkennen en elkaars taal spreken om coördinatie en afstemming te stroomlijnen, maar ook om met elkaars krachten nieuwe producten of diensten te ontwikkelen. Een bekend voorbeeld hiervan is uiteraard de ontwikkeling van de Senseo door Philips en Douwe Egberts. En er zijn meer voorbeelden.
De ‘biomimicry’, de wetenschap waarbij de natuur inspiratie biedt, geeft in dit kader veel inspiratie. Zo is het landingsgestel van straaljagers op vliegdekschepen geïnspireerd op de dubbele knieschijf van sprinkhanen. Een ander voorbeeld betreft het licht en gemakkelijk scherp stellen van een nano-kunststoflens met behulp van het oog van een octopus. In alle voorbeelden vinden verschillende zeer specialistische disciplines elkaar.
Kortom, (incrementeel) succes is dus te realiseren wanneer op meso- en microniveau partijen elkaar vinden. Bedrijven (individueel of op branche/sectorniveau), overheden, maatschappelijke organisaties, kennisinstellingen, burgers/consumenten, nationale/internationale partijen, allen hebben eigen specifieke mogelijkheden en unieke sterktes.
Naast commerciële successen voor individuele organisaties is dit ‘connecten’ ook dé uitdaging voor de mondiale vraagstukken waar we vandaag de dag met z’n allen voor staan. De grote thema’s op macroniveau als vergrijzing, klimaatverandering, verschuivend machtsevenwicht, grondstoffenschaarste en toenemende congestie zijn allemaal multi-stakeholder aangelegenheden. Verbetering is alleen dan te realiseren wanneer partijen de handen in één slaan. Ofwel: together, to get there.
Ruben Gerardts-ter Linden
Good Company
Danzigerkade 17
1013 AP Amsterdam
T: +31 (0)20 581 24 00
E: info@goodcompany.nl