Een geslaagd MVO traject, een combinatie van emotie en ratio?
29 januari 2010
Good Company biedt hulp om deze initiatieven te focussen en te verbinden met de bedrijfsstrategie en de business case. Dit begint vaak met het formuleren van een MVO ambitie en het vaststellen van thema’s. Deze kapstok is als het ware het inhoudelijk theoretisch ontwerp van een verandering, die daarna nog moet worden uitgerold en geïmplementeerd. In dit laatste traject zitten vaak de obstakels en de knelpunten, omdat de echt MVO verandering vaak niet zo loopt als men had gepland. (Dat is trouwens vaker zo met veranderingen). Er wordt wel veel gepraat over MVO maar het doen als het erop aan komt is een tweede. De vraag hoe dat komt, houdt vele mensen in het MVO werkveld bezig.
Ik las ergens een citaat wat wellicht relevant is voor het stagneren van MVO veranderingen:
‘Het cruciale verschil tussen emotie en ratio is dat emotie leidt tot actie en ratio tot conclusies’ aldus neuroloog Donald Calne, een bekend onderzoeker naar die ziekte van Parkinson.
Het zou interessant zijn om een te analyseren hoe het MVO traject in verschillende bedrijven is ingestoken. Is dit vanuit een rationele invalshoek (te vergelijken met het formuleren van de business-case) of is dit een passie van een CEO of is het onderwerp gegroeid vanaf de werkvloer. En hoe is het dan verder gelopen in dat bedrijf.
De gangbare technieken voor verandermanagement kunnen wellicht helpen bij de analyse van dit probleem, maar ik heb het vermoeden dat we voor de echte verandering methoden en instrumenten moeten inzetten die niet gangbaar zijn in het bedrijfsleven zoals we dat nu kennen. We zullen die kennis wellicht moeten delen met de wereld van de NGO’s of de social entrepreneurs, waar mensen werken met meer betrokkenheid en passie voor de missie van de organisatie.
Ik ga er nog eens even op doorstuderen en kom graag bij u terug als ik de volgende denkstap heb gemaakt.