Good Company

Columns van de adviseurs

De kenmerken van een goede MVO adviseur

De column van mijn collega van 11 maart met de titel: ‘ Maatschappelijk verantwoord ondernemen is onzin’ deed mij wel schrikken. Tenslotte is MVO het vakgebied waarin wij adviseren. De titel van de column impliceert dat Good Company als strategisch adviesbureau voor maatschappelijk verantwoord ondernemen niets anders biedt dan conventionele adviesbureau’s op het gebied van strategie of organisatiekunde. Dit vergt enige uitleg.
Maatschappelijk verantwoord ondernemen vraagt om de verandering van een conventioneel bedrijfsmodel naar een maatschappelijk verantwoord bedrijfsmodel. Naast het leveren van toegevoegde waarde aan klanten, levert het MVO-bedrijf ook maatschappelijke meerwaarde. Vanuit de traditionele bedrijfskundige benadering lijken deze doelen elkaar uit te sluiten en zijn alle modellen en concepten enkel gericht op het creëren van meerwaarde voor de klant. Het combineren van meerwaarde voor het bedrijf en de maatschappij vraagt om creativiteit en tevens om een visie die verder gaat dan de oorspronkelijke bedrijfsvoeringsgedachte. Het creëren van deze win-win situatie, dat is waar de MVO-adviseur zijn toegevoegde waarde toont.
Vandaag de dag wordt MVO herkend aan operationele thema’s als klimaatverandering, klimaatneutraal ondernemen, mensenrechten en duurzaam ketenbeheer. Maar strategische en fundamentele organisatievragen gaan hieraan vooraf. Hoe kan het bedrijf meerwaarde leveren aan haar klanten èn aan de maatschappij? De MVO-adviseur combineert het bedrijfsperspectief met de maatschappelijke context. Het onderscheid tussen een adviseur en een MVO-adviseur zit ‘m dus in flexibiliteit. De MVO-adviseur put uit verschillende disciplines als innovatie, bedrijfskunde en verandermanagement èn switcht snel van bedrijfsperspectief naar maatschappelijk perspectief. Deze flexibiliteit leidt tot reflectie op standaard aanpakken en uitgangspunten binnen het bedrijfsleven en tot inventiviteit om van MVO een business-kans te maken.
Kortom, maatschappelijk verantwoord ondernemen is complexer dan het lijkt en mijns in ziens een randvoorwaarde voor een gezonde onderneming. En die flexibele geest kun je natuurlijk altijd inhuren!
Frederiek van Lienen

‘No cure no pay’

Vorige week hoorde ik dat één van onze concurrenten heeft besloten op ‘no cure no pay’ basis te gaan werken. Als oudste MVO adviesbureau zet dat je aan het denken, eens een trendsetter en nu achterblijver????
Het heeft me flink bezig gehouden. Niet zozeer vanuit ‘nemen we het risico of niet’ maar met name vanuit de gedachte of een dergelijke ontwikkeling nu echt stimuleert tot maatschappelijk verantwoord ondernemen.
Toen wij alweer ruim 15 jaar geleden met Good Company begonnen kregen wij veelvuldig te horen dat we subsidie aan moesten vragen, hoe meer subsidie hoe goedkoper we onze diensten aan konden bieden en dat zou een enorme impuls aan het onderwerp geven zo was de redenatie. Wij waren van het tegendeel overtuigd. Als bedrijven investeren zullen ze immers alles op alles zetten om rendement te bereiken, daar waar je anders een ‘baat het niet dan schaadt het niet’ gevoel creëert. Niet de beste basis voor een intensief proces.
De bij iedereen bekende ‘Brent Spar affaire’ van Shell en Heineken die zich onder druk van NGO’s terug moest trekken uit Birma waren belangrijke casussen die MVO op de kaart hebben gezet vanuit risico management. Vele bedrijven huurden externen in om de risico’s in kaart te brengen en preventie maatregelen te nemen. Met behoud van de goede reputatie als belangrijk rendement.
Daar waar 15 jaar geleden het rendement met name in risicomanagement zat, zie je de laatste paar jaar de blik zich in toenemende mate richten op de kansen die MVO biedt. Rendement vanuit marktkansen en productontwikkeling. Hiermee samenhangend zie je de omslag van een projectmatige naar een strategische aanpak; visie, lange termijn denken, verandering in mindset en een ommezwaai in de aanpak van de primaire processen, kortom een organisatieverandering. Een ontwikkeling waarmee echt effect bewerkstelligd wordt voor bedrijf én maatschappij.
Diep in mij steekt de angst de kop op dat de aantrekkingskracht van ‘no cure no pay’, die noodzaakt tot opknippen in kleine meetbare projecten, deze zo mooie ontwikkeling doordat ‘project 3 tegenzit’ de das om doet. Aan de andere kant spreekt de stem die aangeeft dat het zeker een middel is om die bedrijven die twijfelen een eerste stap te laten zetten. Maar ook weer een stem die zegt dat wij toch al 15 jaar ervaren dat het heel heel lastig is om van projectniveau naar strategisch niveau te komen en wij bezweren dat wij iedere klant zullen weerhouden van een start in projecten voordat de strategie er is…………
Kortom ik ben er nog niet uit. U wel, dan horen wij het graag!
Eleonoor Hintzen